11.02.2023
Fatme nine, I. Dünya Savaşı’nın sona erdiği 1918 yılında, bir Osmanlı vatandaşı olarak Yunanistan’ın Rodop ilindeki Şapçı kasabasında dünyaya geldi. Çanakkale Savaşlarına katılan akrabalarından kahramanlık hikayelerini dinledi.
Yunanistan kralları; Aleksandros, I. Konstantin, II. Georgios, I. Pavlos, II. Konstantin dönemlerini yaşadı.
Bu arada Fatme Nine Kurcalı – Likion köyüne gelin gitti. Torunlarının çocuklarını gördü. Mutlu bir hayatı oldu.
1920’den sonraki bütün seçimlere katıldı. Milletvekilleri Hafız Ali Galip’i, Osman Üstüner’i, Molla Yusuf’u, İsmail Rodoplu’yu, Dr. Sadık Ahmet’i görme imkanını buldu.
26 Aralık 1939’da Türkiye’nin Erzincan bölgesindeki deprem felaketinde 21 yaşında genç bir kızdı. Bu depremin acılarını acılarını duydu ve hep yüreğinde hissetti.
1940-41 yılları arasında vuku bulan Yunanistan – İtalya arasındaki savaşa tanıklık etti. En sevdiği insanlarını, akrabalarını kaybetti.
Derken 1939 – 1945 arasında tam altı yıl süren II. Dünya Savaşı’nın acılarını herkesle birlikte yaşadı.
Acı hayat onun v.d. Türklerin yakasını bırakmadı. Bütün bu olumsuzluklar devam ederken bu sefer 1941 yılında Batı Trakya Almanlar’ın daveti üzerine Bulgarlar tarafından işgal edildi. İşgal 1944 yılına kadar sürdü. Açlık, sefalet, soygunlar ve insan dövmeler günlük yaşamın bir parçası haline geldi. Fatme nine bu sefalet günlerini de yaşadı.
Fatme nine 1940’lı yıllarda ailesiyle birlikte Türkiye’ye göç etti. Geriye döndüler. Bu sefer bir yıla yakın Evros ilinin Arenpınar köyünde geçici olarak barındılar ve daha sonra köylerine dönebildiler.
Bulgarların Batı Trakyada’ki işgali sona erince bu sefer 1946’da Yunan İç Savaşı başladı. 1949 yılına kadar sürdü. Köyleri gece andartlar, gündüz ise askerler basmaya baladı. Bir sürü insan andartlar (Gerillalar) tarafından dağa kaldırıldı. Bir kısmı bir daha evlerine dönemedi. Fatme nine bu acılı günleri de yaşadı ve bir çok akrabası da kurbanlar arasında yer aldı.
Yıllar 1967’ye geldiğinde bu sefer Albaylar Cuntası insanlara bela olmaya başladı. Öğrenciler okullarda “Yaşasın 21 Nisan 1967”, “Yaşasın asker”, diye mecburiyetten bağırmaya başladı. Fatme nine de Cunta’nın baskılarını iliklerine kadar hissetti.
1974 yılında Albaylar Cuntası sona erince Yunanistan’a demokrasi geldi. Kıbrıs’ta bir sürü olaylar oldu. Bütün bunları hep ailesiyle birlikte yaşadı.
Telvizyonda Türk dizilerini izlemek, bir de takvim yapraklarına bakmak Fatme ninenin en büyük hobileri arasında yer almaktaydı. Bir sabah yine çok sevdiği televizyonunu açtı. Televizyon garip şeyler gösteriyordu. Anlam veremedi. Oğlu İsmail’i çağırdı. “Çöcüm televizyon bozulmuş. Bak bakam neresi bozuk” deyince, oğlu şaşırdı. “Yok ana, televizyon bozulmamış, gösteriyor. Türkiye’de zenzele olmuş, insanlar ölmüş, evler yıkılmış” cevabını verince, Fatme nine ellerini dizlerine vurarak, “Vah vah! İnsancıklar ölmüştür. Allah beterinden saklasın”, dedi, çok üzüldü ve dua etmeye başladı.
Evet, bir asırdan fazla bir dizi felaketler görmüş, yaşamış 105 yaşındaki Fatme ninenin kaderinde asrın felaketi Kahramanmaraş depreminin acılarını, duymak ve hissetmek de varmış.
105 yaşındaki Fatme nineye daha nice uzun ve sağlıklı ömürler diliyoruz. Ve, inşallah böyle bir daha çok büyük felaketler görmez, temennisinde bulunuyoruz.