Gümülcine, 21.07.2023
YORUM
Türkiye’nin Trabzon ilinde yer alan Sümela Manastırı restore edilerek 2010 yılında ilk defa ayine açıldı. Ayinler bundan sonra da devam etti. Basından öğrendiğimize göre Türk yetkililer bu yıl 15 Ağustos’ta Sümele Manastırı’nda ayine izin vermedikleri yönündedir.
Hiç kuşkusuz her ulusun ibadet ve din özgürlüğü vardır, kısıtlanamaz ki bir dizi uluslararası antlaşma ve anlaşmalarla da garanti altına alınmıştır. Bu gibi hürriyetlerin kullandırılması da azınlıkların yaşadıkları ülkelerdeki baskın kültüre değer verir. Böylece, azınlıkların o ülkelere güven duymaları sağlanır.
Batı Trakya Türkleri Lozan Antlaşaması ile Yunanistan’a emanet edilmiştir; aynı şekilde İstanbul’daki Rumlar da Türkiye’ye. Aradan yüz yıl geçmiş İstanbul’daki Rumların nüfusları çok düşmüş ki bu durumu günümüzde Batı Trakya Türkleri de yaşamaya başlamıştır. Azınlık insanı yıllarca bir dizi haktan mahrum edilmiş, diğer toplumla arasındaki fark her bakımdan açılmıştır. Türk Azınlık fertleri 1991’de “İsonomia-isopolitia” ile vatandaşlık hakları konusunda epey ilerleme kaydetmiş; ancak azınlık haklarında ülkemiz Yunanistan kendi doğruları, kendi yorumları ile bunları uygulamaya başlamıştır. Ve, sonuç olarak Batı Trakya bölgesinde her şeyden iki tane ortaya çıkmıştır; dernekler, müftüler, öğretmenler, dedeler gibi kurumlarda olduğu gibi.
Sümele Manastırı olayı bizlere Yanya ve Trikala şehirlerini hatırlattı. Batı Trakya Camileri Din Görevlileri Derneği ibadet ve dini hürriyetleri kullanma konusunda, geçtiğimiz yıllarda Yanya ve Trikala gibi şehirlerdeki Osmanlı camilerinde Cuma namazı kılmak için yetkililere başvurdu. Gelen cevap, çeşitli gerekçeler ortaya sürerek “Hayır” oldu. Bu tabii ki Batı Trakya Türklerinde hayal kırıklığı yarattı.
Yine bu olay bizlere bu yıl kapatılan dokuz azınlık okulunu da hatırlattı. Çanakkale – Gökçeada’da açılan Rum ilkokulu ve ortaokulunu hatırlattı.
Yine bu olay bizlere geçen seçimlerde azınlık insanına yapılan zorlamaları ve baskıları hatırlattı.
Bütün bunların gerçekleştiği bir ortamda karşı taraftan da böyle bir uygulama gelmesi hiç de sürpriz olmamıştır.
Azınlıklar, ülkeler için bir kazanımdır ve kültürel zenginliktir. Ülkeler azınlıklarına verdikleri önem kadar demokratiktirler ve o ölçüde de değer kazanırlar.
