11.09.2024
Yeni eğitim yılı…
Her yıl yepyeni umutlarla çocuklarımızı, yaşadığı topraklara, bütün coğrafyalara, hatta dünyaya umutla bakabilecekleri, yine baktıkları ve gördükleri karşısında güzellikler imal edebilecekleri, insanlık hakkında faydalı şeyler üretebilecekleri onlara pencereler hazırlayan eğitim kurumlarına emanet ediyoruz.
Burada senin de yerin var, demek istiyoruz. Başta hayalleri olan bir çocuk ve genç olarak…
Burada senin de ayrışmadan, ayrıştırılmadan bakılan bir yurdun ve rengin var, demek istiyoruz, bir vatandaş olarak…
Burada senin umut edebileceğin yarınlar var, demek istiyoruz, insan olarak…
Bizim çocuklarımız pencereleri araladığında ne görüyor peki?!
“İkili anlaşmaların” sadece kendine açılan karanlık hatta tek yüzünü!
“Lozan” denilen anlaşmalar bütünün sadece kırpılan, güdükleşen bir aparata dönüştürülen yönünü!
Bu pencereler başkasına manzara iken, bize neden duvara dönüşüyor!
“Demokrasi” kavramı sadece umut öğütücü, hayal mikseri olarak gürültülü bir şekilde azınlığın aleyhine kullanışlı bir maymuncuk anahtarına dönüştüğü belirsizlik ortamında hüküm sürüyor.
Bundan “gelişmişlik” umabiliriz, “gelecek adına faydalı nesiller” bekleyebiliriz, pencerenin ait olduğu duvar ve okul çok uzaklarda çocuğum çok…
Bu maalesef… böyle…üzgünüz…
Her şeye rağmen, bunları bilecek, bunlara rağmen yine ayakta kalacaksın, sağlam ve doğru adımlar atmaya önce kendin, sonra ait olduğun medeniyet ve insanlık adına çözümü de sen getireceksin ve getirmelisin de.
Yeni yıl dileriz hayırlar getirir…
Y.K.