Gümülcine, 1.10.2025

ENCÜMEN HEYETLERİMİZİN YANINDAYIZ

Bir süredir Batı Trakya Türk Azınlık Okullarımızın Encümen Heyetlerimizin okullara alınmamasını kaygıyla izliyoruz.

“Herkese açık” denilen eğitim kapılarının, sıra Azınlığın temsilcilerine geldiğinde birden“mevzuat” anahtarlarıyla kilitlendiğini görmek, bize bazı kötü dönemleri hatırlatıyor. DEB Partisi olarak, Encümen Heyetlerinin okulun eşiğinde bekletilen temsil iradesinin yanındayız.

Azınlık okulları sadece dersliklerden ibaret değildir; dilimizin, kültürümüzün ve kimliğimizin ortak akılla yönetildiği kurumlardır.

Bu kurumların iç işleyişinde Encümenlerin yeri bir lütuf değil, kurucu bir ilkedir. Lozan Barış Antlaşması Azınlıklara okullarını idare etme haklarını verirken, Encümen Heyetlerini okulların bir parçası saymamak, onları eğitim sistemi dışı yabancı unsur olarak görmek ve okulların idaresinden sorumluyken bunu yerine getirmesine binaya sokmayarak müsaade etmemek ne Azınlık haklarıyla ne de ülkemiz Yunanistan'ın süslü söylemleriyle bağdaşmıyor.

Kimliğimizin ve irademizin inkarının yanında, eğitim alanında bu yapılan tek başına baskının olduğunu gösteren bir örnek değil de nedir?

Kapılar kapandıkça güven artmaz; tam tersine, kuşku büyür, toplumsal barış zedelenir.

İyi yönetim, Encümenlerin de sürece katılmasıyla, karar ve sorumluluğun birlikte taşınmasıyla mümkün kılınır.

Bugün İskeçe Azınlık Ortaokulu-Lisesi Encümen Heyeti’nin yaptığı hatırlatma, “biz buradayız” hatırlatmasıdır. Kapılarımız gerçekten “herkese” açık olacaksa, önce anahtarın kime ait olduğunu konuşalım. Biz diyoruz ki: Anahtar, bu okulların gerçek sahiplerindedir.

Yani Azınlığın kendisinde ve onun meşru temsilcilerindedir. DEB Partisi olarak Encümen Heyetlerimizin yanında olduğumuzu, Azınlık eğitim özelliğinin ve özerkliğin sözde değil özde olması için demokratik zeminde mücadeleyi sürdüreceğimizi kamuoyuna saygıyla duyururuz.

EΊΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΌ ΤΩΝ ΣΧΟΛΙΚΏΝ ΕΦΟΡΕΙΏΝ ΜΑΣ

Εδώ και αρκετό καιρό παρακολουθούμε με ανησυχία το γεγονός ότι τα μέλη των σχολικών εφορειών της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης δεν επιτρέπεται να εισέρχονται στα σχολεία.

Το γεγονός ότι οι πόρτες της εκπαίδευσης, που υποτίθεται ότι είναι «ανοιχτές σε όλους», κλειδώνουν ξαφνικά με το κλειδί της «νομοθεσίας» όταν έρχεται η σειρά των εκπροσώπων της μειονότητας, μας θυμίζει κάποιες δύσκολες εποχές. Ως ΚΙΕΦ, στηρίζουμε την εκπροσώπηση των Σχολικών Εφόρων που περιμένουν στην είσοδο των σχολείων.

Τα σχολεία της μειονότητας δεν είναι μόνο αίθουσες διδασκαλίας, αλλά και ιδρύματα όπου η γλώσσα, ο πολιτισμός και η ταυτότητά μας διαχειρίζονται με κοινή λογική.

Η θέση των Σχολικών Εφοριών στην εσωτερική λειτουργία αυτών των ιδρυμάτων δεν είναι μια χάρη, αλλά μια θεμελιώδης αρχή. Η Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάννης παρέχει στις μειονότητες το δικαίωμα να διαχειρίζονται τα σχολεία τους, αλλά το να μην θεωρούμε τις εφορείες μέλος των σχολείων, να τις βλέπουμε ως ξένο στοιχείο εκτός του εκπαιδευτικού συστήματος και να μην τις επιτρέπουμε να ασκούν τα καθήκοντά τους ως φορείς διαχείρισης των σχολείων, δεν συνάδει ούτε με τα δικαιώματα των μειονοτήτων ούτε με τα φανταχτερά λόγια της χώρας μας, της Ελλάδας.

Πέρα από την άρνηση της ταυτότητας και της βούλησής μας, τι άλλο είναι αυτό παρά ένα παράδειγμα της μοναδικής πίεσης που ασκείται στον τομέα της εκπαίδευσης;

Όταν κλείνουν οι πόρτες, η εμπιστοσύνη δεν αυξάνεται, αλλά αντίθετα, η αμφιβολία μεγαλώνει και η κοινωνική ειρήνη διαταράσσεται. Η καλή διακυβέρνηση είναι δυνατή με τη

συμμετοχή των εφορειών στη διαδικασία και την από κοινού ανάληψη αποφάσεων και ευθυνών.

Η χθεσινή υπενθύμιση της Σχολικής Εφορείας του Μειονοτικού Γυμνασίου-Λυκείου της Ξάνθης είναι μια υπενθύμιση ότι «είμαστε εδώ». Αν οι πόρτες μας είναι πραγματικά ανοιχτές «σε όλους», ας συζητήσουμε πρώτα σε ποιον ανήκει το κλειδί. Εμείς λέμε ότι το κλειδί ανήκει στους πραγματικούς ιδιοκτήτες αυτών των σχολείων. Δηλαδή στη Μειονότητα και στους νόμιμους εκπροσώπους της. Ως ΚΙΕΦ, δηλώνουμε με σεβασμό στο κοινό ότι είμαστε στο πλευρό των Σχολικών Εφορειών μας και ότι θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας σε δημοκρατικό επίπεδο, ώστε η εκπαιδευτική ιδιαιτερότητα και η αυτονομία της μειονότητας να είναι ουσιαστική και όχι υποκριτική.__