Gümülcine, 10.12.2025

Geçtiğimiz günlerde, üyesi olduğumuz Avrupa Hür İttifakı (EFA) çatısı altında Avrupa Parlamentosu’nda “Ulusal Azınlıkların Demokratik Katılımı” konulu bir konferans düzenledik. Konferansın ardından etkinlikten kısa kesitler’ sosyal medyada paylaşıldı. Toplumumuzdan gelen destek ve gurur dolu mesajlar bizleri mutlu ederken, ne yazık ki Yunan kamuoyunun belirli kesimlerinden son derece sert, nefret dolu ve tehditkâr tepkilerle de karşılaştık. Bu söylemlerin tamamını sistematik biçimde kayıt altına alıp incelediğimizde ve oranladığımızda, tablo endişe vericiydi.

Verilere göre, paylaşımlarımızın altına gelen yorumlarda:

• “Türkseniz Türkiye’ye gidin” gibi sürgün çağrıları,
• Ağır hakaret ve küfürler,
• Kimlik İnkarı
• “Moğollar”, “Barbarlar” gibi ifadelerle yöneltilen etnik nefret söylemleri,
• Türkiye ile Yunanistan arasında yaşanan tarihi acı hatıraları öne sürerek nefret söylemini meşrulaştırmaya çalışan peki şunun hakkındacılık (whataboutism) örnekleri,
• Din ve dil üzerinden ayrımcı hakaretler,
• “Camilerinizin altı silahlarla dolu” şeklinde açık iftiralar,
• Ve nihayetinde “ölüm tehditleri” ile “etnik temizlik çağrıları” tespit edilmiştir.

2025 yılında, yalnızca etnik kimliğimizi dile getirdiğimiz için bu denli nefret söylemine maruz kalmak hepimizi derinden düşündürmelidir. Bugün, 10 Aralık Dünya İnsan Hakları Günü’nde, bu tabloyu görmezden gelmek mümkün değildir. Çünkü insan haklarının özü; kişinin kimliği, inancı, dili ve kültürü nedeniyle hedef gösterilmeden, tehdit edilmeden, özgürce var olabilmesidir.

Bu nefretin kaynağı ise tesadüf değildir. Bu ortamın oluşmasına alan açan, Atina yönetimi ve onun etkisi altındaki medya söylemleridir. Atina yıllardır, Batı Trakya’daki Türk toplumu ile doğrudan diyalog kurmadan, bölgenin realitesini görmezden gelerek politikalar üretmektedir. Atina’nın güdümündeki Yunan medyasında ise Azınlık, sanki ülke güvenliği için bir tehdit unsuruymuş gibi gösterilmekte veya bölgedeki durum çarpıtılmaktadır; toplumumuz sistematik biçimde “ötekileştirilmektedir.” Oysa Batı Trakya Türkleri, Yunanistan’ın egemenliğine ve yasalarına daima saygı göstermiştir ve göstermeye devam edecektir.

Peki, bu durumda asıl sorun kimde? Diyalogdan kaçan biz miyiz, yoksa gerçeklerle yüzleşmekten kaçan Atina mı? Yoksa, kapsayıcılıktan uzak, toplumsal mesafeyi derinleştiren politikalar mı?

Biz bu mesafeyi kaldırmak istiyoruz, duvarları değil köprüleri büyütmek istiyoruz. Ama kim olduğumuzu inkâr ederek değil. Bizler “Yunan Müslümanları” değiliz — Batı Trakya Türkleriyiz. Batı Trakya’daki Türk kimliği biz söyledik diye de ortaya çıkmadı, siz “Yok” diyorsunuz diye de yok olmayacaktır. Ne kimliğimizin inkâr edilmesine ne de başkaları tarafından yeniden

tanımlanmasına izin vermeyeceğiz. Bize etnik ya da dini kimlik atayamazsınız; bizi bu tür nefret söylemleriyle de yıldıramazsınız; Çünkü biz, bu ülkenin düşmanı değil; onun gerçeğiyiz, onun parçasıyız, geçmişiyle, diliyle, kültürüyle bu toprakların zenginliğiyiz ve bilin ki...

BİZ BURADAYIZ!